บลอกของจิ้งจอกเก้าหางตัวน้อย

เรื่อง : อัญมณีแห่งชีวิต

ตอนที่3: ท่าน เซกิริวโค

ผู้แต่ง : ฮิวาตาริ เซสึเกะ (ไคจังหรือไคโกะ)

***********************************************************

เรื่องก็เป็นอย่างที่บอกเนี่ยล่ะ เสียงที่ดูอ่อนโยนของผอ.พูดขึ้นเมื่อเขาได้เล่าเรื่องราวต่างๆให้สองพี่น้องจอมยุ่งฟัง

มะ....ไม่จริงน่า...เป็นแบบนี้ได้ไงน่ะเสียงนี้ออกมาจากปากของหนุ่มใหญ่ ในขณะที่น้องสาวของหนุ่มใหญ่เริ่มเข้าใจ

เรื่องที่ทั้งสองได้ฟังเมื่อกี้นี้คือว่า เมื่อ3000ปีก่อน โลกได้เข้าสู่ยุคมืดนั้นได้มีปีศาจนาม ดาร์ก ไลท์นิ่ง มันใช้พลังแห่งความมืดของมันทำให้โลกนี้ต้องพบกับความวินาศ แต่ในตอนนั้นเอง เทพแห่งแสงนามว่า เซกิริวโค ได้ส่งเทพทั้ง5 ให้มาจัดการกับมัน แต่ว่า เทพทั้ง5เกิดใจบุญคิดอยากให้มันสำนึกผิดจึงให้จองจำมันไว้ในทะเลอันดามัน แต่เนื่องจากเกิดคลื่นสึนามิเมื่อไม่นานมานี้ ทำให้ประตูที่ใช้จองจำนั้นเปิดออก ทำให้ปีศาจต้นนั้นออกมาจากการจองจำแล้วสิ่งแรกก่อนที่มันจะทำให้โลกนี้ล้มสลายคือการกำจัดเทพทั้ง5ที่เคยจองจำมันไว้ ในน้ำทะเลที่สุดเค็ม ในตอนนั้นเสียก่อน ซึ่งเทพทั้ง5 นั้นหลังจากได้จองจำปีศาจแล้วก็ได้ลงมาเกิดใหม่ซึ่งนั้นก็คือ ไมไมซัง ไคคุง ไคจัง แล้วอีกสองคนที่ยังเป็นปริศนาก่อน

แล้วจะให้พวกเราทำยังไงล่ะเสียงที่ออกมาจากปากของฮิวาตาริคนน้องมันชังดูเย็นช้าเสียจริงๆ

ก็ไม่มีอะไรใหญ่โตก็แค่พวกเราไม่สามารถรวมตัวกันให้ได้ก่อนที่ดาร์ก ไลท์นิ่ง จะตื่นขึ้นมาถ้าไม่เช่นล่ะก็เทพแห่งแสง เซกิริวโค จะต้องโดนฆ่าแน่

เซกิริวโคทั้งสองฟังอย่างงงแต่ก็เก๊กไว้ก่อน

มาทางนี้สิผอ.โรงเรียนนำทางทั้ง2เดินไปยังห้องใต้ดินที่มีประตูลับอยู่ใต้โต๊ะผอ.

เมื่อเข้าข้างในมีแต่ความมืดไร้ซึ่งแสงสว่าง แต่ทั้งสองรู้สึกถึงความอบอุ่นอย่างน่าประหลาด เมื่อเดินไปได้ซักพัก พวกเขาก็พบกับหินขนาดใหม่ที่มีลักษณะเป็นสีฟ้าอ่อนนวลตาแล้วยังมีแสงเปล่งประกายออกมาอย่างสวยงามแล้วก็กลับเป็นสีแดงที่ดูน่ากลัวแต่ก็ให้ความรู้สึกปลอดภัย แล้วก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวกับสีม่วงแล้วก็สีเหลือง ซึ่งไม่ว่าสีของหินจะเปลี่ยนเป็นอะไรความรู้สึกที่ได้รับมาก็มีแต่ความอ่อนโยนเท่านั้น แล้วยังรู้สึกว่ามีพลังเพิ่มขึ้นอีก

นี้คือหินที่ร่างของท่านเซกิริวโค หลับใหลอยู่ข้างใน ร่างของผู้ใช้สายฟ้ากล่าว

ความจริงไม่จำเป็นต้องบอกก็ได้ เพราะตั้งแต่ที่ก้าวเข้ามาในประตูลับนี้พวกเขาก็รู้แล้วว่าเหมือนมีใครซักคนกำลังมองพวกเขาอยู่ ใช่ มองพวกเขาด้วยสายตาที่อ่อนโยน

ท่านเซกิริวโคจะตื่นขึ่มมาได้นั้นต้องพึ่งพลังของพวกเธอทั้ง5เท่านั้นผอ.ผู้ที่ไม่เคยมีใครเห็นหน้าตาที่แท้จริงเนื่องจากเอาผ้าปิดบังใบหน้าเอาไว้(ไม่รู้จะปิดไว้ทำไม)

ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรอีกแต่เมื่อพวกเขากำลังจะกลับขึ่นไป ไคคุงกับไคจังกุรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงของใครคนหนึ่งพวกเขาหันไป

//ฝากพวกเจ้าด้วยนะ// ร่างที่พวกเขาเห็นเป็นหญิงสาวในชุดกิโมโนที่ข้างในเป็นสีขาวเสื่อนอกสีฟ้าลายหงษ์ดูสบายตา ดวงตาของท่านผู้นั้น มีสีแดงที่ดูน่ากลัวแต่กลับอบอุ่น ร่างโปร่งใส ผิวขาวสะอาดตา เรือนผมยาวสวยทิ้งตัวลงกับพื้นล่าง มีสีม่วง ดูงดงาม มีปิ่นปักผมสีทองรูปมังกรคาบแก้วสีเขียว แล้วยังมีสายต่อลงมาจนถึงเอวตรงปลายมีหินสีเขียวสวย ประดับอยู่ ที่คอมีสร้อยลายมังกร บินวนอัญมณีสีฟ้าสวย ที่แขนขามีกำไลมังกรสวมอยู่ด้วย

//ท่านคือ// ทั้งสองเห็นแล้วถึงกับอึ่งในความงาม

ท่านผู้นั้นทำเพียงแค่ยิ้มให้

เฮ้ยพวกเธอจะไม่ขึ้นหรอไงเสียงของสาวสายฟ้ากล่าว

อ๊ะทั้งสองหันไปทางสาวสายฟ้า

พวกเธอเป็นอะไรอะเธอเดินเข้ามาหา

พวกฉัน....เออไม่มีอะไรหรอกฮิวาตาริผู้พี่พูดตัดบทแล้วเดินออกไปพร้อมกับน้องสาวทิ้งไมไมให้งงไว้

หน้าประตูโรงเรียน

ที่นี้สินะ.น่าสนุกดีนี้หนุ่ผมสีส้มออกแดง ด้วงตาสีฟ้ากล่าวขึ้นมาลอยๆอย่างเป็นปริศนา

TBC